gotyk
styl, sposob bycia, myslenia, funkcjonowania w materialnym swiecie
wsrod szarosci dni, pospolitosci, przyziemnosci

jestem bo taka jestem
wazne kto kim jest,a nie na kogo sie kreuje
dlatego nie mam nic do dresow itp, bo i ja nie chce byc przez nich mieszana z blotem nieslusznie


bladze w chmurach, chyba lepsze to nic nieodrywanie sie od ziemi

Heh, przyznaję, że wampiryzm to moje małe, ukrywane hobby od ok. 15 lat, zaraz obok hodowli egzotycznych roślin, żeby było normalniej.
Byłam gotem dawno temu, ok. 9 lat temu - chodziłam w czerni, glany, mroczne imprezy..takie tam potrzeby identyfikacji z konkretną subkulturą, które chyba każdy w pewnym wieku przeżywa. 
Wampiryzmem interesuję się raczej jako zjawiskiem kulturowym, jako element antropologii człowieka, który od dawien dawna przekazywał historie o istotach pijących krew. Interesująca jest ewolucja postrzegania wampira - od odrzucającej, bezmyślnej istoty, targającą pragnieniem, po pięknego, przystojnego wampira, który potrafi kochać.  Cóż, obecnie nawet potwór może być zjawiskiem popkultury.

Nie mogę oprzeć się wrażeniu, iż ostatnie zdanie mojej przedmówczyni celowało w ogólnoświatowy szum wokół ekranizacji powieści Stephanie Mayer "Twilight".

Cóż, z przyjemnością nawiązałbym z Panią kontakt w celu wymiany poglądów dotyczących zjawiska wampiryzmu i samej istoty wampira, która na przestrzeni dziejów wielokrotnie ulegała zmianie, a która obecna jest w naszej kulturze, począwszy od antyku a skończywszy na współczesności.

Kiedyś byłam piękną true-gotką...

Jarczek, oczywiście, że nawiązuję do „Twilight”. Poniekąd jest to zrozumiałe – trzeba odświeżyć wizerunek potwora, przemielić go przez popkulturową papkę i podać na tacy bez nieprzyjemnych smaków i zapachów. W końcu fast foody są bardzo lubiane. Wiedziałam, że zaczyna się coś święcić jak zobaczyłam co zrobiono z ekranizacją dwa w jednym, czyli filmowym miksie „Wampira Lestata” i „Królowej Potępionych” Anne Rice.

Motyw wampira w kulturze jest rzeczywiście bardzo ciekawy. Przyznam, że ostatnio nie mam czasu śledzić rozwoju tematu. Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się zebrać wampirze ślady np. w internetową bibliografię, która będzie notowała obecność wampira w różnych przekazach – literaturze, sztuce, filmie czy zachowaniach społecznych. A śladów jest niemało.

Witam Wszystkich, widzę że dawno nikt tu nie zaglądał. Czy jest ktoś kto może mi powiedzieć gdzie w Warszawie można spotkać gotów? Nie interesują mnie odpowiedzi typu "Na ulicy" Chciałbym usłyszeć jakieś konkrety. Nazwy miejsc w których można spotkać gota. z góry serdecznie dziękuję.

no mercy .. ... (taki lokal)

Nie znam się na waszej subkulturze ale jestem ciekawy jednej kwestii? Co to znaczy, że interesujecie się wampiryzmem? Czy spotykacie się na czarnych mszach i pijecie krew rytualnie zabijanych zwierząt (interesuje mnie czy są badane przez powiatowego lekarza weterynarii), lub jako substytut sok pomidorowy? Czy być może spijacie nawzajem ludzką krew, lub napadacie nocą bezbronnych mieszkańców Skierniewic (ta opcja pewnie nie bo dawno bym już to przeczytał w Głosie lub ITS)?
Do kościoła pewnie nie chodzicie (nie czepiam się, sam jestem ateistą), więc podejrzewam, że klasyczny goth nie jest katolikiem. Zastanawiam się także na jakiej podstawie wierzycie, ze wampiry istnieją w ogóle na tym świecie? Ludzie, mamy XXI wiek a wy takimi pierdołami się zajmujecie! Wampiry, co jeszcze? Wilkołaki, Strzygi, Harpie, Gobliny, Leśne Skrzaty ? Czekam na szczerą odpowiedź.

Zapraszam do Bolkowa w lipcu to będziesz mógł zobaczyć i poznać jakiegoś gotha.Przekonasz się wtedy czy ludzie chodzą z pogryzionymi szyjami, itp ;p

Nie da rady, żona mnie nie puści. Dlatego też pytam na forum.